Fot. Dominik Czapigo
Maria Taraszczyk
Ur. 25 sierpnia 1932 r. w bogatej rodzinie prowadzącej gospodarstwo rolne we wsi Zieniepicze na Grodzieńszczyźnie. Jej ojciec był legionistą i brał udział w walkach 1920 roku. W 1940 roku cała rodzina została wywieziona na Syberię, do miejscowości Rym w obwodzie tomskim. Rodzina została rozdzielona, rodzice i trzy starsze siostry pracowali w lesie, czworo młodszego rodzeństwa trafiło do różnych domów dziecka. Maria Taraszczyk umieszczona została w domu dziecka w Wołczanowie. Po wojnie dom dziecka został zmieniony na sanatorium dla dzieci, Maria Taraszczyk pozostała tam do 1947 roku. W tym czasie rodzice wraz z pozostałym rodzeństwem otrzymali pozwolenie na powrót do Polski. Maria Taraszczyk została zatrzymana na Syberii. W 1947 roku rozpoczęła naukę zawodu tokarza w Tomsku. Po dwóch latach została wysłana na wieś, żeby odpracować naukę. Stamtąd uciekła do miejscowości Baturyn, a w 1952 roku udało jej się wyjechać do rodziny ojca do Osiliszek koło Grodna. W dalszym ciągu odmawiano jej prawa powrotu do Polski. W 1956 roku wyszła za mąż. W tym samym roku udało się jej uzyskać pozwolenie na wyjazd do Polski, jednak po spotkaniu z rodziną postanowiła wrócić do męża. W 1970 roku rozpoczęła pracę jako zastępca naczelnika poczty w Wasiliszkach. Z czasem awansowała na naczelnika poczty. W 1988 roku przeszła na emeryturę i przeprowadziła się z mężem do Grodna, gdzie mieszka do dziś.