Gertruda Chrzanowicz
Ur. 7 czerwca 1934 r. w Dyneburgu, córka Józefa Czaplińskiego i Bronisławy z domu Stankiewicz. Ojciec pracował na kolei, matka zajmowała się domem i dziećmi. Część wojny spędzili u dziadków w Lawkiesach. W czasie okupacji niemieckiej wrócili do Dyneburga, gdzie w 1943 r. Gertruda Chrzanowicz poszła do pierwszej klasy polskiej szkoły. Po 1948 r. uczęszczała do szkoły rosyjskiej. Po jej ukończeniu wyjechała do Rygi, gdzie studiowała język niemiecki. Została nauczycielką. Na początku uczyła w szkole rosyjskiej i łotewskiej w Krasławiu, po trzech latach wróciła do Dyneburga. Pracowała w szkole średniej, a następnie, do 2000 r., w Instytucie Pedagogicznym (obecnie: Uniwersytet Daugavpilski). W latach 70. i 80. odbyła kursy językowe w Niemczech i Austrii. Wyszła za mąż w latach 60., ma dwoje dzieci. Od 1988 r. angażuje się w funkcjonowanie Domu Polskiego Promień. Za działalność polonijną została odznaczona przez ambasadora Tadeusza Fiszbacha w 2004 r.