Piotr Łastowski
Ur. 31 stycznia 1924 w Rydze, dokąd pod koniec XX wieku przeprowadzili się jego rodzice, Kazimiera i Gabriel. Piotr Łastowski uczęszczał do polskiej szkoły podstawowej (należał do harcerstwa), następnie polskiego gimnazjum. Wybuch wojny sowiecko-niemieckiej zmusił go do przerwania nauki i pójścia do pracy. Współpracował z AK, prowadząc wywiad dla rządu RP. Został aresztowany 10 października 1942 i wywieziony do obozu pracy do Kohtla-Järve w Estonii. Od marca 1943 pracował jako pomocnik inżyniera budowlanego, folksdojcza. W lipcu 1944 uciekł z transportu do Niemiec i przez pewien czas ukrywał się na terenie Łotwy. Po wkroczeniu Sowietów do Rygi ujawnił się i poszedł do ostatniej klasy szkoły średniej. Następnie został zmobilizowany do armii sowieckiej i od 5 grudnia 1944 walczył na froncie litewsko-łotewskim. 21 marca 1945 podczas ataku w Blídene został raniony w nogę. Zwolniony z wojska 23 lutego 1947, jesienią tego samego roku wrócił do polskiej szkoły. W 1948 roku zdał maturę, dostał się na prawo. Po ukończeniu studiów i sześciomiesięcznym stażu adwokackim rozpoczął pracę z przydziału w miejscowości Cesvaine koło Madony. Po ślubie zamieszkał tam z żoną. Następnie otrzymał pracę w miejscowości KuldÄ«ga, a po dwóch latach został obrany deputowanym tego miasta. W grudniu 1960 roku, po śmierci ojca, wrócił do Rygi i pracował w biurze adwokackim.