Henryk Gałązka
Ur. 15 lipca 1922 w kolonii Użinowka nad brzegiem Dźwiny, 9 kilometrów od Krasławia. Jego ojciec pochodził z Warszawy, podczas I wojny światowej stacjonował z oddziałem nad Dźwiną i tam poznał swoją przyszłą żonę. Ze względu na konieczność pracy na gospodarce Henryk Gałązka poszedł do szkoły dopiero w wieku 12 lat. Do zamknięcia polskiej szkoły w 1940 roku ukończył cztery klasy szkoły podstawowej. Był członkiem 62. drużyny harcerskiej im. Stefana Batorego w Krasławiu. Wojnę spędził w rodzinnej wsi. W 1942 roku Niemcy aresztowali całą jego rodzinę. Rodzice zostali od razu zwolnieni, a Henryk Gałązka spędził 3 tygodnie w więzieniu w Dyneburgu. Jego dwóch starszych braci wywieziono na roboty do Niemiec. Po wojnie Henryk Gałązka został prezesem miejscowego Sielsowieta. W 1946 roku został aresztowany przez Sowietów, ale wkrótce uniewinniony. W 1949 roku aresztowano go po raz drugi i skazano na pięć lat łagru. Przez Rygę, Moskwę i Kujbyszew dotarł do Kingiru w Kazachstanie, gdzie spędził dwa lata. Ze względu na stan zdrowia został przeniesiony do łagru o lżejszym rygorze w Karabasie-Dolince. W 1953 roku został zwolniony w ramach amnestii po śmierci Stalina. Po powrocie w rodzinne strony zamieszkał w Krasławiu. Jako były więzień polityczny nie mógł uzyskać stałego zatrudnienia, pracował na budowach. Pod koniec lat 80. został woźnym w polskiej szkole. Obecnie mieszka w centrum Krasławia.