Jadwiga Sołowej
Ur. 8 lutego 1937 we wsi Huta Łaganowska (rejon Malin, obwód żytomierski, Ukraińska SRR). W 1935 roku jej rodzice ze starszą siostrą zostali wysiedleni na Ukrainę Wschodnią za odmowę przystąpienia do kołchozu. Po kilku miesiącach nielegalnie wrócili, jednak w grudniu 1937 ojciec został aresztowany. Miesiąc później rozstrzelano go, zaś rodzinę ponownie wysłano do obwodu charkowskiego. Po wybuchu wojny sowiecko-niemieckiej w 1941 roku matka Jadwigi Sołowej z dziećmi wróciła na Żytomierszczyznę i zamieszkała we wsi Zarzecze, u swojej matki. Wkrótce wyszła powtórnie za mąż, za miejscowego nauczyciela. Jadwiga Sołowej ukończyła szkołę podstawową w Maliniu. W 1951 roku rozpoczęła naukę w liceum statystycznym w Samborze. W 1954 roku została skierowana do pracy w urzędzie w mieście Alewsk na Żytomieszczyźnie, następnie pracowała w Korosteniu. W 1965 roku wyszła za mąż i wyjechała z mężem do Kazachstanu, gdzie obydwoje pracowali w przemyśle zbrojeniowym. Po przejściu na emeryturę w 1995 roku wróciła z mężem na Ukrainę i osiedliła się w Fastowie, gdzie mieszka do dziś.