fot. Maciej Boral
Marcelina Baszyńska
Ur. 27 maja 1924 we wsi Huta Justynówka (Polski Obwód Narodowy ze stolicą w Marchlewsku, Ukraińska SRR). W 1930 roku jej ojciec nie zgodził się na wstąpienie do kołchozu i uciekł z całą rodziną do Żytomierza. Po roku ojciec Marceliny Baszyńskiej zmarł, matka zmuszona została do oddania dzieci do domu dziecka. Z domu dziecka Marcelinę Baszyńską zabrała do siebie ciotka mieszkająca na wsi, w Nowym Zawodzie. Po kilku latach rodzinie udało się połączyć i przeprowadzić z powrotem do Żytomierza. Tam Marcelina Baszyńska ukończyła wieczorowo szkołę podstawową, potem technikum handlowe. W Żytomierzu przeżyła okupację niemiecką, kilkakrotnie uciekała z transportu na roboty do Niemiec. Po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną w 1944 roku Marcelina Baszyńska pracowała w szpitalu przyfrontowym. W 1946 roku wyszła za mąż i przeprowadziła się na wieś, gdzie mąż dostał pracę jako nauczyciel. Do emerytury pracowała w sklepie, jako sprzedawczyni i kierowniczka sklepu. Od 1971 roku mieszka w Żytomierzu.