Władysław Karol
Ur. 28 stycznia 1926 w Łuniach koło Słobódki na Brasławszczyźnie. Rodzice mieli pięciohektarowe gospodarstwo. Przed wojną  Władysław Karol skończył sześć klas polskiej szkoły powszechnej. W 1944 roku, po drugim wkroczeniu Sowietów został zmobilizowany i wywieziony w głąb Rosji. Dostał się do 2. Armii Wojska Polskiego. Brał udział w forsowaniu Nysy Łużyckiej. Koniec wojny zastał go w czeskiej Pradze. Potem ponad rok uczestniczył w walkach  z UPA, w okolicach Sieniawy i Malawy. Następnie uczył się w Krakowie w szkole kierowców samochodowych. Po zakończeniu służby wojskowej w 1947 roku  wrócił w rodzinne strony, na sowiecką Białoruś. W roku 1948 został wysłany do wyrębu lasu w Karelii. Po powrocie w 1949 roku, pracował w kołchozie, jako brygadier, a następnie jako buchalter. Był też mechanikiem w suszarni ziemniaków oraz kierowcą. Przez 10 lat zatrudniony był w szkole w Słobódce, jako nauczyciel pracy, później jako dezynfektor w szpitalu psychiatrycznym. Ożenił się w 1952 roku, ślub kościelny musiał odbyć się na Łotwie. Obecnie Władysław Karol jest na emeryturze, ma syna, córkę oraz wnuki.