Walentyna Długa
Ur. 9 września 1930 w Pińsku (z domu Fedorowicz). Jej ojciec był mechanikiem, matka nie pracowała. Rodzina była zamożna, mieszkała w dwurodzinnym domu z ogrodem. Walentyna Długa w 1937 roku rozpoczęła naukę w polskiej szkole podstawowej w Pińsku. We wrześniu 1939 jej ojciec został zmobilizowany i brał udział w kampanii wrześniowej. Jego oddział został wzięty do niewoli przez wojska sowieckie, ale ojciec uciekł z pociągu i w mundurze wrócił do Pińska. Po wejściu sowietów Walentyna Długa uczyła się w szkole sowieckiej. W obawie przed niemieckim aresztowaniem jej rodzina uciekła z Pińska na Ukrainę, gdzie Walentyna Długa zachorowała na tyfus. Po skończeniu szkoły podstawowej Walentyna Długa uczyła się w technikum medycznym. Przerwała jednak naukę i dwa lata pracowała w archiwum. Później przez trzy lata studiowała w Wyższej Szkole Muzycznej we Lwowie, potem kontynuowała studia w Grodnie. Pracowała w huculskich wioskach w okolicach Lwowa, później w Miorach w obwodzie witebskim, aż wróciła do Pińska, gdzie pracowała w Szkole Pedagogicznej i grała w orkiestrze estradowej. W latach 1991–93 uczyła dzieci języka polskiego i prowadziła polski zespół muzyczny „Stokrotki”. Mieszka w Pińsku.