Edward Fiskowicz
Urodził się 1 maja 1923 r. w Rzeżycy, w łotewskim rejonie Łatgalia. Ojciec pana Edwarda był uznanym wykonawcą mebli, natomiast matka zmarła gdy pan Edward miał 9 lat. W latach 30tych uczęszczał do polskiej szkoły powszechnej oraz do Państwowego Gimnazjum Polskiego w Rzeżycy. Jednocześnie kształcił się w szkole muzycznej, którą zamknięto w 1939 r. Od 1937 r. występował w przedstawieniach teatralnych, organizował teatr lalkowy w Rzeżycy. W czasie okupacji niemieckiej zaangażował się w kolportaż ulotek Armii Krajowej. W 1943 r., po aresztowaniu, pracował przy obsłudze wojska niemieckiego w Rydze, skąd udało mu się uciec w październiku 1944 r. Ukrywał się do maja 1945 r., po czym został zesłany na Syberię. W latach 1945-1948 pracował w syberyjskim lagrze Vastoklak (?), gdzie za zezwoleniem komendanta, organizował i prowadził orkiestrę łagrową. Po powrocie na Łotwę, zamieszkał w Rydze i zajął się pracą artystyczną. Występował w teatrze, był dyrygentem, prowadził żeński zespół muzyczny, koncertował. Od 1978 r. czynnie uczestniczy w życiu Klubu Kultury Polskiej "POLONEZ", którego obecnie jest prezesem. Prowadzi m.in. chór mieszany "Polonez", od lat biorący udział w licznych festiwalach.