Antonina Parda
Ur. 14 września 1928 w polskiej wsi Dubnicka, wówczas na terenie Białoruskiej SRR (z domu Wenclewicz). Oboje rodzice pochodzili z polskich rodzin, pracowali w kołchozie. Ojciec zmarł w 1939 roku, zostawiając żonę z szóstką dzieci. Przed wojną Antonina Parda zaczęła uczęszczać do szkoły podstawowej, jednak udało jej się ukończyć tylko dwa miesiące pierwszej klasy. Czytać i pisać nauczyła się sama, dużo później. Po wybuchu wojny i zajęciu wsi przez wojska niemieckie jej dom rodzinny został spalony, a cała rodzina schroniła się w lesie i tam Antonina Parda z krótkimi przerwami spędziła praktycznie całą wojnę, aż do wkroczenia Rosjan. Po wprowadzeniu władzy sowieckiej trafiła do pracy w kołchozie, gdzie przez całe życie pracowała jako dojarka. Obecnie mieszka w Lelczycach.