Emilia Teperowicz
Ur. 1 czerwca 1929 w Krzywczy nad Sanem w powiecie przemyskim, w rodzinie mieszanej. Jej ojciec, grekokatolik, był inwalidą z I wojny światowej, otrzymywał rentę wojskową. Matka była krawcową, a ojciec i bracia produkowali kafle piecowe. Brat (ur. 1923) jako nastolatek został wywieziony na roboty przymusowe do Rzeszy, następnie znalazł się w obozie w angielskiej strefie okupacyjnej. Do 1952 roku przebywał w Niemczech, skąd wyemigrował do Ameryki. Kontakt z nim rodzina Emilii Teperowicz nawiązała dopiero w 1965 roku, dzięki pomocy Czerwonego Krzyża. Przed wybuchem II wojny Emilia Teperowicz ukończyła kilka klas polskiej szkoły podstawowej. W 1944 roku wraz z rodziną została zmuszona do opuszczenia Polski i zamieszkania w Brzeżanach (Ukraińska SRR), gdzie długo borykali się z problemami mieszkaniowymi. By wspomóc utrzymanie rodziny, Emilia Teperowicz rozpoczęła pracę w sklepie. W 1948 roku wyszła za mąż. Naukę kontynuowała w Instytucie Handlowym we Lwowie oraz na kursach księgowości. Od początku lat 50. pracowała jako księgowa w służbie zdrowia, a od 1970 roku w kinie. Mieszka w Brzeżanach.