Fot. Konrad Pruszyński
Leonarda Rewkowska
Ur. 12 marca 1940 we wsi Nowinki w powiecie słonimskim jako szóste dziecko Józefa Rewkowskiego. W Nowinkach osiedlił się pradziadek Leonardy Rewkowskiej. Jej ojciec prowadził gospodarstwo rolne. W 1949 roku Leonarda Rewkowska przeniosła się do siostry Grażyny do Słonimia, gdzie siostra pracowała wówczas jako felczerka. W Słonimiu Leonarda Rewkowska chodziła do szkoły powszechnej. W 1950 roku NKWD aresztowało Józefa Rewkowskiego. Dopiero w latach 90. rodzina otrzymała informację, że ojciec umarł na niewydolność serca, a miejsce jego pochówku jest nieznane. Po aresztowaniu ojca Leonarda Rewkowska wróciła do Nowinek i rozpoczęła naukę w szkole w pobliskim Luśniewie. W październiku 1950 NKWD aresztowało jej dwie starsze siostry —Grażynę i Liliję. W nocy 17/18 kwietnia 1952 aresztowano Leonardę Rewkowską wraz z matką i starszą siostrą — Teresą. Po aresztowaniu przewieziono je na dworzec kolejowy, załadowano do bydlęcych wagonów i wywieziono do Kazachstanu. Trafiły do kołchozu Kirowa w rejonie pachtaralskim, należącym do powiatu czymkienckiego, niedaleko granicy z Uzbekistanem. Matka Leonardy Rewkowskiej początkowo sprzątała szkołę w pobliskiej wiosce Karakyr, później szyła ubrania dla kołchozowej dyrekcji. Leonarda Rewkowska pracowała tymczasem przy rozbijaniu skamieniałej saletry. We wrześniu 1952 Leonarda Rewkowska rozpoczęła naukę w szkole podstawowej w Karakyrze. W 1954 roku dyrektor kołchozu wysłał Leonardę Rewkowską wraz z siostrą do technikum rolniczego w miejscowości Kapłanbek, ponieważ w kołchozie pilnie potrzebowano agronoma i zootechnika. Leonarda Rewkowska uczyła się tam przez dwa lata. Następnie wraz z siostrami wróciła na Białoruś do Szczuczyna, gdzie pracowała jako zootechnik i uczyła się w liceum. Tam po maturze rozpoczęła studia zaoczne w instytucie pedagogicznym w ukraińskiej Winnicy. Po dwóch latach przeniosła się do Humania, gdzie ostatecznie ukończyła studia. Podjęła pracę w szkole w Słonimiu jako nauczycielka biologii. W latach 90. Leonarda Rewkowska zaangażowała się w odbudowę polskiego życia społecznego w Słonimiu, gdzie mieszka do dziś.