Fot. Dominik Czapigo
Jadwiga Gieczewska
Ur. 6 września 1924 w Wilnie. Pochodzi z rodziny kolejarskiej, kolejarzami byli jej dziadek i ojciec, a także ojciec jej męża. Jest jedynaczką. Jej rodzina od 1927 roku mieszkała we własnym domku w dzielnicy Rossa. W 1931 roku Janina Gieczewska rozpoczęła naukę w szkole powszechnej nr 20 im. Matki Boskiej Ostrobramskiej w Wilnie, gdzie skończyła sześć klas. Od 1936 roku uczęszczała do państwowego gimnazjum im. Elizy Orzeszkowej. Przed II wojną dużo podróżowała (rodzina kolejarza miała darmowe przejazdy PKP). W czasie okupacji niemieckiej uczęszczała do legalnej szkoły prywatnej, w której uczyła się języków obcych. Od 1944 roku chodziła do żeńskiego gimnazjum nr 5, gdzie dokończyła przerwaną edukację. W latach 1946–51 studiowała slawistykę na uniwersytecie w Wilnie. Po studiach Janina Gieczewska podjęła pracę w Państwowym Wydawnictwie Literatury Pedagogicznej. Była redaktorką pierwszego elementarza dla szkół polskich w Wilnie, wydanego w 1952 roku. W wydawnictwie przepracowała 30 lat, aż do emerytury. W Polsce po raz pierwszy po wojnie była w 1962 roku. Pod koniec lat 80. zaangażowała się w działalność różnych stowarzyszeń zakładanych przez Polaków. Była m.in. sekretarzem zarządu miejskiego Związku Polaków na Litwie. Organizowała wyjazdy na uroczystości, które odbywały się w Polsce. Po śmierci w 2001 roku męża, Romualda Gieczewskiego, przewodniczącego sekcji polskiej Wileńskiej Wspólnoty Więźniów Politycznych i Zesłańców, Janina Gieczewska została przewodniczącą sekcji polskiej tego stowarzyszenia. Mieszka w Wilnie do dziś.