Fot. Dominik Czapigo
Antoni Ostrouch
Ur. 19 grudnia 1928 w Jęczmieniszkach koło Niemenczyna jako syn Jana i Wiktorii. Jego rodzice prowadzili gospodarstwo rolne w kolonii polskiej w Jęczmieniszkach, mając do utrzymania kilkoro dzieci. Rodzina żyła początkowo w biedzie, ale w latach 30. jej sytuacja materialna znacznie się poprawiła. Antoni Ostrouch zdążył ukończyć do wybuchu II wojny trzy klasy szkoły powszechnej. W czasie wojny wstąpił do oddziałów partyzanckich Armii Krajowej. W 1947 roku został aresztowany przez NKWD, torturowany, przewieziony do Moskwy i skazany w zaocznym procesie na 8 lat łagru. Przebywał w kilku obozach o zaostrzonym rygorze, m.in. w Mołdawskiej Republice Sowieckiej i w Omsku. W czasie pobytu w łagrach pracował m.in. w cegielni, przy budowie pieców i elektrowni, w wojskowych magazynach, przy kopaniu rowów i w kołchozach. Kilka razy ciężko chorował, ocierając się o śmierć. Miał numer obozowy 850. Został zwolniony w 1955 roku i przez Moskwę wrócił do domu. Przez pewien czas Antoni Ostrouch miał trudności z otrzymaniem pracy. Aż do końca lat 80. wiele razy miał kłopoty z sowieckimi służbami specjalnymi, przez które był inwigilowany. Mimo korzystnej opinii został zwolniony z pracy i jako były więzień polityczny otrzymał zakaz pracy w odległości 100 kilometrów od Wilna. Zakaz ten został uchylony po interwencji u władz wojskowych. Jako dobry pracownik i organizator pracy otrzymywał nagrody i wyróżnienia, otrzymał też mieszkanie. Mieszka w Nowej Wilejce, obecnie części Wilna.