Fot. Marcina Sanetra
Ludwika Januszkiewicz
Ur. 11 listopada 1934 w polskiej wsi Duda niedaleko Niemenczyna na Wileńszczyźnie. Jej ojciec, Onufry Andruszkiewicz, zajmował się gospodarstwem, był także stolarzem i wieloletnim sołtysem wsi, również podczas okupacji niemieckiej, za co został później aresztowany przez Sowietów. W 1939 roku zmobilizowano go do wojska polskiego, trafił do niewoli niemieckiej i pracy u bauera, skąd uciekł w 1940 roku i wrócił do domu rodzinnego. Matka Ludwiki Januszkiewicz, Aniela (z domu Rynkiewicz), zajmowała się domem i czwórką dzieci (Ludwiką Januszkiewicz, jej siostrą i dwoma braćmi). W dzieciństwie Ludwika Januszkiewicz pomagała rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa i skończyła 7 klas szkoły powszechnej. Cały okres II wojny światowej rodzina Andruszkiewiczów spędziła w rodzinnej wsi. Po wprowadzeniu kołchozu Ludwika Januszkiewicz wyjechała około 1950 roku do Wilna, gdzie podjęła pracę jako krawcowa i przepracowała 40 lat (w zakładach państwowych oraz prywatnie). Wyszła za mąż w 1957 roku. Urodziła czwórkę dzieci. Mieszka w Wilnie.