Bronisława Kozłowska
Ur. 4 czerwca 1937 w Szałtunach, zaścianek Zakrat koło Wilna. Jej rodzina od wieków mieszkała w tym miejscu i nazwisko Narkiewicz było związane z zaściankiem Zakrat. Rodzice prowadzili gospodarstwo rolne. Bronisława Kozłowska uczęszczała do szkoły im. Szymona Konarskiego w Wilnie, potem do gimnazjum nr 5 na Antokolu, które ukończyła w 1955 roku. Następnie studiowała w Instytucie Nauczycielskim w Wilnie. Po studiach Bronisława Kozłowska pracowała jako nauczycielka w polskich szkołach. Jej mąż pochodził z terenów obecnej Białorusi. W 1959 roku urodziła im się córka. Wkrótce potem mąż Bronisławy Kozłowskiej nieoczekiwanie otrzymał ponowny przydział do wojska (wcześniej był w rezerwie) i wyjechał m.in. na Łotwę i na Kubę w okresie kryzysu 1962 roku. W 1968 roku Bronisława Kozłowska udała się do Tallina, gdzie stacjonował mąż (przebywali tam do 1973 roku). Następnie przez 5 lat mieszkali w NRD. Bronisława Kozłowska w Tallinie i w NRD pracowała przeważnie w bibliotekach, m.in. w bibliotece szpitala wojskowego w Weimarze. Po powrocie do Wilna w 1979 roku zatrudniła się najpierw w bibliotece, a potem w firmie „Kniga”, która m.in. wydawała w Związku Radzieckim polskie książki. Od 1991 roku Bronisława Kozłowska pracuje w polskiej bibliotece. Mieszka w Wilnie.