Zofia Zaleska-Galenius
 Ur. 26 marca 1921 w Polinach koło Żytomierza. Jej rodzicami byli Janina z domu Postępska i Aleksander Zaleski. Miała siostrę i brata, który umarł w dzieciństwie. Rodzice przenieśli się z Dubna do Polin po 1917 roku; tam zbudowali dom i założyli rodzinę. Ojciec pracował jako ekonom w majątku, a później jako księgowy. Matka pracowała i zajmowała się domem. Umarła, gdy dzieci były jeszcze małe. Zofia Zaleska-Galenius wyszła za mąż za Pawła Mianowskiego krótko przed wybuchem wojny rosyjsko-niemieckiej. Mąż został wezwany do wojska tuż przed narodzinami ich jedynej córki. Zaginął na froncie i nigdy nie wrócił do domu. Zofia Zaleska-Galenius ciężko pracowała, by podczas wojny utrzymać córkę i siebie, pomagał jej ojciec. Po kilkunastu latach ponownie wyszła za mąż, za nauczyciela muzyki litewskiego pochodzenia. Po II wojnie Zofia Zaleska-Galenius przeniosła się do Kamieńca Podolskiego wraz z ojcem i córką. Aż do emerytury pracowała jako księgowa, m.in. w fabryce papierosów. Mieszka w Kamieńcu Podolskim.