Weronika Kurszyc
Ur. 9 stycznia 1924 w Dyneburgu w zamożnej rodzinie, posiadającej dom przy ulicy Kościelnej 38. Jej ojciec – Apolinary Gasperowicz, był agentem w kompanii Singer (maszyny do szycia), nie znał języka łotewskiego, co utrudniało mu pracę. Matka, Anna z domu Rutkowska, zajmowała się domem, nie musiała pracować zawodowo. Weronika Kurszyc miała siostrę Zofię (ur. 1911) oraz młodszego brata (ur. 1926), który wstąpił do polskiej partyzantki i przedostał się do Polski, gdzie pozostał. W wieku 13 lat Weronika Kurszyc wstąpiła do polskiej drużyny zuchów, a później do drużyny harcerskiej. Skończyła siedem klas w polskiej szkole. Uczyła się też przez rok w łotewskiej szkole podstawowej. Potem poszła do gimnazjum łotewskiego, ponieważ w Dyneburgu nie było polskiego gimnazjum, działały one jedynie w Rydze i Rzeżycy (Rezekne). Podczas okupacji niemieckiej nie uczyła się, ponieważ szkołę zamknięto. Dopiero po zakończeniu wojny Weronika Kurszyc skończyła ostatnią klasę otwartej wówczas ponownie polskiej szkoły. W 1948 roku wyjechała do Rygi, gdzie wyszła za mąż za Wiktora Kurszyca (był trenerem sportowym). Przez 40 lat pracowała tam jako księgowa. Do Dyneburga wróciła w 1980 roku, będąc już na emeryturze.