Stanisława Wiącek
Ur. 18 czerwca 1931 w polskiej rodzinie w Strzelczykach (II RP). Gdy miała siedem lat, zmarła jej matka, a rodziną opiekował się ojciec, z zawodu szewc. Ojciec w 1939 roku brał udział w kampanii wrześniowej, po której wrócił do domu rodzinnego. Stanisława Wiącek miała jednego brata. Edukację rozpoczęła jeszcze przed wojną, ale po wejściu Sowietów w 1939 roku została cofnięta do klasy niżej, ponieważ nie znała języka rosyjskiego. Wojnę spędziła w Mościskach. W trzeciej klasie, w czasie okupacji sowieckiej, przyjęła pierwszą komunię świętą w polskim kościele. Później ukończyła szkołę podstawową, a potem podyplomową na kierunku księgowość. W maju 1954 wyszła za mąż za Polaka, pracownika pogotowia ratunkowego w Mościskach. Od około 1950 roku przez 25 lat pracowała jako główna księgowa w miejscowej oświacie. Przez kolejne 15 lat była księgową w redakcji gazety „Nasz Kraj”. W 1992 roku przeszła na emeryturę. Jest działaczką Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej w Mościskach, odznaczoną za tę działalność medalem.