Jan Jakubowicz
Ur. 3 listopada 1925 we wsi Wieliczki w powiecie święciańskim. Jego ojciec pracował na roli, matka zajmowała się domem i dziećmi. W 1932 roku rozpoczął naukę w czteroklasowej szkole powszechnej we wsi Ażurojście, a do klasy piątej i szóstej uczęszczał w Łyntupach. Jan Jakubowicz całą II wojnę przeżył w rodzinnej wsi. Podczas pierwszej okupacji sowieckiej i na początku okupacji niemieckiej pracował z ojcem na roli. Groziła mu wywózka na roboty do Niemiec, więc w 1943 roku zatrudnił się na kolei w Łyntupach. W marcu 1943 złożył przysięgę jako członek Armii Krajowej, ps. „Ryś”. Jego działalność polegała głównie na przekazywaniu informacji zdobytych w czasie pracy na kolei. W 1944 roku jego kompania, należąca do rejonu Święciany, po połączeniu się z rejonem brasławskim AK miała pójść na pomoc walczącej Warszawie, do czego jednak nie doszło. Po wejściu Sowietów Jan Jakubowicz nadal pracował na kolei. W związku z zagrożeniem wcielania młodych mężczyzn do Armii Czerwonej przez pewien czas ukrywał się w miejscowych lasach. Na przełomie lat 40. i 50. za uchylanie się od służby wojskowej został aresztowany i spędził kilka miesięcy w areszcie w Smoleńsku. Po powrocie do rodzinnej wsi pracował w kołchozie, a następnie w sowchozie jako traktorzysta. Mieszka w Wieliczkach, wsi na granicy Litwy i Białorusi.