Weronika Naumczyk
Ur. 16 kwietnia 1935 w miejscowości Borek na dzisiejszej Białorusi, w rodzinie rolniczej. Od najmłodszych lat razem z pięciorgiem rodzeństwa pomagała rodzicom. Okres II wojny i okupacji spędziła w rodzinnej wsi. Po wojnie pomagała rodzicom w kołchozie oraz uczyła się w sowieckiej szkole. Po szkole podjęła pracę jako sprzątaczka, później pracowała kilka lat na kolei oraz w mleczarni. W 1966 roku przeniosła się z mężem na Łotwę ze względu na lepsze możliwości pracy. Tam wychowała dzieci i mimo trudności związanych z represjami Sowietów – nauczyła je języka polskiego. W 1981 roku rozpoczęła pracę przy kościele polskim w Krasławiu i kontynuuje ją – mimo przejścia na emeryturę – do dziś.