Klaudiusz Jaśkiewicz
Ur. 19 października 1924 w Krzemieńcu. Jego ojciec był Ukraińcem, a matka Rosjanką. Rodzina zamieszkała na Wołyniu, skąd pochodził ojciec, ale po dwóch latach matka wróciła z synem do Krzemieńca. Klaudiusz Jaśkiewicz rozpoczął naukę w polskiej szkole – ćwiczeniówce przy liceum krzemienieckim, gdzie ukończył siedem klas i jedną klasę gimnazjum spółdzielczego. II wojnę spędził na przedmieściu Krzemieńca, gdzie rodzina miała sad i kilka hektarów ziemi. Podczas wojny przez dwa lata uczęszczał do szkoły rzemieślniczej, gdzie kształcił się jako zegarmistrz. Po wyzwoleniu kontynuował naukę – ukończył dziewiątą, a w 1945 roku dziesiątą klasę. Następnie wyjechał do Lwowa, by studiować literaturę czeską na wydziale filologicznym. Jednocześnie pracował w szkole. W pierwszym roku wykładał historię, geografię i konstytucję sowiecką, w drugim – pracował jako pionierwożatyj (drużynowy u pionierów)w szkole z wykładowym językiem polskim we Lwowie. Następnie przez dwa lata pracował w szkole muzycznej. Po ukończeniu uniwersytetu wyjechał do Drohobycza, gdzie wykładał język ukraiński w Instytucie Nauczycielskim. Po dwóch latach został zastępcą dyrektora do spraw studenckich, a po roku przeszedł do Zakładu Języka Ukraińskiego, który przekształcił się w Instytut Pedagogiczny, następnie w uniwersytet, który działa do dziś. Wykładał tam język ukraiński, rosyjski oraz niemiecki. Obronił pracę doktorską w zakresie nauk filologicznych. W 1990 roku założył tam katedrę filologii polskiej. Był dziekanem, zastępcą dziekana, kierownikiem katedry. Zna dwanaście języków. Przebywa na emeryturze, mieszka w Drohobyczu.