Elwira Polis
Ur. w 1932 roku w twierdzy w Dyneburgu. Jej ojciec był podoficerem armii łotewskiej, matka prowadziła zakład fotograficzny. Ojciec był Łotyszem, protestantem, a matka katoliczką – pochodziła z Łatgalii, krainy położonej na terenie dawnych Inflant Polskich. W domu mówiło się po łotewsku. Rodzina mieszkała w twierdzy do 1937 roku. Po śmierci ojca przeprowadziła się na Nowy Plan (dzielnica Dyneburga), gdzie matka była właścicielką czterech domów, które wynajmowała. Na Nowym Planie mieszkalido 1964 roku. W 1939 roku Elwira Polis poszła do łotewskiej szkoły, a w 1940 roku jej matka wyszła za mąż za Polaka, który pracował w jej zakładzie fotograficznym jako majster. W tym czasie domy będące własnością matki zostały znacjonalizowane. Gdy w 1941 roku weszli Niemcy, Elwira Polis i jej młodszy brat Jerzy zostali wysłani do polskiej szkoły. W 1948 roku, kiedy zlikwidowano polskie szkolnictwo w Dyneburgu, Elwira Polis została przeniesiona do szkoły rosyjskiej. Kontynuowała naukę w Instytucie Nauczycielskim na wydziale matematycznym. Objęła posadę nauczycielki matematyki w szkole wieczorowej, gdzie pracowała przez 30 lat. W 1988 roku została nauczycielką na kursach języka polskiego. Mieszka w Dyneburgu.